فروردین, 1399 بدون نظر مقالات

بیماری های پوستی متفاوتی وجود دارند که ظاهر پوست را تغییر می دهند و ممکن است به صورت دانه، جوش، قرمزی، لکه های سفید و … بروز کند. بیشتر این بیماری های پوستی قابل درمان می باشند و با مراجعه به پزشک و مصرف دارو می توان آن را برطرف نمود. پاراپسوریازیس یکی از بیماری های پوستی می باشد که عده ای از افراد در کشورهای مختلف به آن مبتلا هستند. این بیماری از بیماری های خود ایمنی نادر می باشد. در این مقاله سعی شده است تا به طور مفصل به پاراپسوریازیس و علائم و درمان آن پرداخته شود.

معرفی بیماری پاراپسوریازیس

پاراپسوریازیس یکی از بیماری های های پوستی خود ایمنی بوده که در خانواده پسوریازیس قرار دارد. این بیماری از جهات مختلفی به بیماری پسوریازیس شباهت دارد اما از جنبه های نیز با آن تفاوت هایی نیز دارد.این بیماری پوستی را بیشتر در زنان میانسال مشاهده کرده اند. پاراپسوریازیس در دو نوع پلاک بزرگ و پلاک کوچک وجود دارد و درماتوزهای ایدیوپاتیک مزمنی می باشند که بیشتر در ناحیه تنه و اندام ها دیده می شوند. این پلاک ها به اشکال بیضوی و گرد بوده و خارش و قرمزی های زیادی را در بدن ایجاد می کنند. بیماری پاراپسوریازیس اولین بار در سال 1902 توسط Brock معرفی شد و بیماری هایی با علائم مشابه در دسته بیماری پسوریازیس قرار گرفت.

تفاوت های پاراپسوریازیس و پسوریازیس چیست؟

همان طور که گفته شد این دو بیماری پوستی مشابهت های زیادی با یکدیگر دارند در صورتی مه دو بیماری مختلف می باشند. در ادامه به تفاوت های این دو بیماری پرداخته شده است.

  • پلاک های پوستی ایجاد شده در پاراپسوریازیس به رنگ قرمز و گاهی زرد می باشند در صورتی که پلاک های ایجاد شده در پسوریازیس پلاک های نقره ای رنگ ایجاد می شود.
  • در بیماری پاراپسوریازیس تنها سطح پوست درگیر می شود اما پسوریازیس علاوه بر سطح پوست ناخن ا را نیز درگیر می کند. نوع دیگری از پسوریازیس به نام پسوریازیس مفصلی نیز وجود دارد که مفاصل بدن را نیز درگیر می کند.
  • امکان جهش ژنتیکی سلول های t و ایجاد سرطان های پوستی در پاراپسوریازیس وجود دارد اما در پسوریازیس این احتمال غیرممکن است.
  • التهاباتی که در بیماری پاراپسوریازیس ایجاد می شود اغلب به صورت زخم می باشند اما در پسوریازیس این پلاک ها پوسته ریزی می کنند و زخمی ایجاد نمی شود.
  • در پاراپسوریازیس التهابات ایجاد شده دارای سوزش و درد می باشند و خارش در این نواحی بسیار کم اتفاق می افتد در صورتی که در پسوریازیس التهابات ایجاد شده بیشتر با خارش همراه هستند.
  • در هر دو بیماری برای درمان از اشعه درمانی و همچنین درمان های بیولوژیک استفاده می شود. برای درمان پاراپسوریازیس می توان از آنتی بیوتیک نیز استفاده کرد اما برای درمان پسوریازیس امکان درمان توسط آنتی بیوتیک وجود ندارد.
  • در بیماری پاراپسوریازیس ممکن است التهابات و ضایعات وجود آمده دچار عفونت و یا خطرهای ویروسی شوند.
  • در هر دو بیماری سلول هایی که درگیر می شوند سلول هی t می باشند اما در پاراپسوریازیس این درگیری شدیدتر و پیشرفته تر است. در واقع می توان گفت این بیماری نوع پیشرفته پسوریازیس می باشد.

برای تشخیص این بیماری باید از روش بیوپسی پوست استفاده شود. افراد کمتری به بیماری پاراپسوریازیس مبتلا می شوند و احتمال مبتلا شدن به این بیماری نسبت به پسوریازیس بسیار کمتر است. این نکته قابل ذکر است که افراد مبتلا به این بیماری در صورت نیاز می توانند از روش های مختلف کاشت مو، ترمیم مو و یا پروتز مو استفاده کنند.