بهمن, 1398 بدون نظر مقالات

ریزش مو یک عارضه ناخوشایند در زنان و مردان است. با این حال اصولا در مردان به طاسی کامل و یا بخش هایی از سر منجر می گردد اما در زنان به کم پشت شدن بیش از حد مو منتهی می شود. این امر می تواند به اندازه طاسی در مردان، زنان را آزار دهد. شاید باور این امر بسیار دشوار باشد، اما ریزش مو در زنان بسیار شایع تر از مردان است ولی ریزش موی مردانه از الگوهایی پیروی می کند که اصولا چشم گیرتر بوده و بیشتر در انظار عمومی به چشم می آید. در این مقاله قصد داریم تا در رابطه با دلایل ریزش مو در زنان اطلاعات بیشتری را در اختیار شما عزیزان قرار دهیم از این رو توصیه میکنیم که تا انتها با ما همراه باشید.

ریزش موی زنانه

ریزش موی سر در میزانی کمتر از 100 تار مو در طول شبانه روز، ریزش موی سر در معنای پزشکی نبوده و یک چرخه طبیعی برای رشد مجدد مو می باشد. افزایش این میزان به همراه توقف و یا کند شدن رشد مو باعث بروز پدیده ای  نامطلوب با عنوان ریزش مو می گردد. حال این ریزش مو در بسیاری از شرایط مبتنی بر علل عام بوده و می تواند مردان و زنان را درگیر نماید. با این حال ممکن است یک علت کاملا اختصاصی باشد و صرفا در زنان و یا مردان رخ دهد. ریزش مویی که به علت جنسیت مونث ایجاد می گردد، ریزش موی زنانه می باشد.

علل اختصاصی ریزش مو در زنان

زمانی که سخن از ریزش مو در زنان به میان می آید، علل اختصاصی مد نظر می باشد. در این مبحث علل اختصاصی ریزش موی زنان را ذکر خواهیم نمود. این عوامل عبارتند از:

  • ریزش موی آندروژنی و یا ریزش موی هورمونی
  • ریزش موی ناشی از بارداری و شیردهی
  • ریزش موی ناشی از سندرم تخمدارن پلی کیستیک
  • ریزش موی ناشی از کمبود ویتامین دی

ریزش موی آندروژنی

این نوع ریزش مو در تعداد بسیار زیادی از زنان و پس از چهل سالگی به وقوع می پیوندد و بیش از  هر چیز مبتنی بر عوامل ژنتیکی و ارثی است. زمانی که سطح تعادل هورمون های زنانه در تقابل با هورمون مردانه کاهش یابد، رشد مو در ناحیه سر کاهش یافته و حتی ممکن است به رشد مو در نواحی غیر معمول منجر گردد. با این حال بیش از نیمی از زنان در 65 سالگی مبتلا به ریزش موی آندروژنی شده اند. این نوع ریزش مو درمان قطعی نداشته و معمولا با مصرف داروهای خاصی می توان صرفا روند ریزش مو را کاهش داد.

بارداری و شیردهی

بارداری و به تبع آن شیردهی و کاهش سطح کیفیت تغذیه زنان در این دوران، مشکلات بسیاری از جمله ریزش موی شدید را به دنبال خواهد داشت. یکی از علل تجویز مکمل های خوراکی در این زمینه، جلوگیری از کاهش تراکم مو می باشد. با این حال ممکن است بسیاری از اقدامات درمانی در این زمینه نیز با شکست مواجه گردد.

سندرم تخمدارن پلی کیستیک

بسیاری از دخترانی که در سنین بالا قرار دارند و هنوز ازدواج نکرده اند و یا زنان دیگر نیز با این مسئله بسیار عذاب آور دست و پنجه نرم می کنند. متاسفانه ممکن است فرد تا زمانی که بخش قابل توجهی از موهای خود را از دست ندهد پی به سندرم تخمدان پلی کیستیک نبرد.

هرگونه ریزش موی شدید به همراه افزایش وزن و تغییرات نامنظم و مداوم در چرخه قاعدگی باید با پزشک در میان گذاشته شود. برخی از داروهای مقابله با سندرم تخمدارن پلی کیستیک می توانند روند ریزش مو را کاهش دهند اما جبران موهای از دست رفته کار چندان راحتی نخواهد بود.

کمبود ویتامین دی

کمبود این ویتامین ممکن است در میان مردان نیز بروز کند با این حال زنان بیشترین قشر جامعه را از حیث کمبود ویتامین دی تشکیل می دهند. در سالیان اخیر نیز آمار نگران کننده ای مبنی بر فقر این ویتامین و در 80 درصد از زنان جامعه ما مشاهده شده است. ویتامین دی بافت اصلی موی سر را تشکیل نمی دهد با این حال نقش بسیار مهمی در افزایش انرژی بدن و عملکرد سیستم دفاعی بدن داشته و می تواند با عوامل مربوط به کاهش ریزش مو مقابله نماید.

افزایش تراکم مو در زنان

حال که با بسیاری از دلایل ریزش مو در زنان آشنا شدید لازم است تا به این نکته اشاره کنیم که روش های متداولی برای افزایش تراکم مو وجود دارد که اصولا با عنوان کاشت مو و یا پروتز مو شناخته می شوند. پروتز مو در برخی از مقالات با عنوان ترمیم مو نیز مطرح شده است.کاشت موی دائمی دارای عوارض بسیار نامطلوبی بوده و اصولا یک روش درمانی قطعی نمی باشد.

یعنی ممکن است شما پس از یک دوره بسیار حساس و خسته کننده و پرداخت هزینه های بسیار زیاد، باز هم با ریزش موهای کاشته شده مواجه گردید. گذشته از این، کاشت موی دائمی برای زنان کاربرد نداشته و صرفا ویژه آقایان است.

زنان می توانند با پروتز مو به یک نتیجه بسیار مطلوب و رضایت بخش دست یابند و در صورت نیاز پس از یک سال مبادرت به ترمیم مو نموده و زیبایی مجدد را به ظاهر خود بازگردانند. پروتز و ترمیم مو بهترین روش جبران موهای از دست رفته در زنان با نتیجه قطعی و هزینه مناسب خواهد بود.